Welkom, u kunt hier Inloggen of Registreer

Edam-Volendam Opinie

U bent hier: HomeForum home → Onderwerpen → Maatschappij → Thread

   

In memoriam Fred Seeboldt

Totaal aantal reacties: 215

Geregistreerd 2014-02-03

PM

Maandag j.l. ontving ik het bericht van overlijden van Fred op 6 november 2020. Het kwam niet onverwacht. Een week eerder hadden we nog een lang telefoongesprek waarin hij aankondigde dat zijn leven ten einde zou komen. Hij was al langdurig ziek, een ziekte die terminaal werd.
‘Panta Rhei’ staat er op zijn rouwkaart. Het symbool van de tijdelijke en eeuwige kringloop van het leven. Het is zijn laatste boodschap aan ons. Het is er een van berusting in het onvermijdelijke, maar ook een van troost en hoop. Het leven gaat door.

Voor we elkaar leerden kennen, kende ik hem al als de man die met zijn zelf gebouwde schoonmaakmobiel straten ontdeed van zwerfvuil en objecten van graffiti. We kregen contact toen de lokale en regionale media ons geen toegang meer bood voor onze actie voor rehabilitatie van de brandweerman. Zijn idee was dat we samen een eigen website (Evopinie) zouden opzetten, waardoor het nieuws toch toegankelijk bleef. Het paste bij de strijd van Fred voor de vrijheid van meningsuiting en het stoorde hem als die weg werd afgesloten omdat sommige belanghebbenden daar niet van gediend waren. De site bleef marginaal, maar werd goed gelezen op de plaatsen waar het er toe deed.

In actie komen was de manier waarop Fred zijn leven leidde. Hij deed het in zijn eigen buurt en kon genieten van de resultaten. Jarenlang was hij met … de ziel van de vrijdagse zangochtend voor de bewoners van de Meermin. Zijn schoonmaakactiviteiten kregen een vervolg in de maandelijkse schoonveegactie waar een flinke groep aan deelnam. Zijn eigen website ‘Evodam’ geeft een goed inzicht in al zijn activiteiten als vrijwilliger. Zo was hij ook de plaatselijke vertegenwoordiger van de Voetgangersbond. Regelmatig nam hij ook iemand die wat extra steun nodig had, onder zijn arm

Fred’s politieke hart lag bij de SP, het heeft hem verdroten dat het nooit gelukt is om ook in Edam-Volendam een afdeling op te richten. Als het over politiek ging liepen onze paden niet altijd parallel, al waren we het eens over het einddoel: een waardig leven voor iedereen en strijd tegen degenen die dat wel in woord maar niet in daden beleden. Onze verschillen zaten niet in de weg. Ons contact was vriendschappelijk. Met Fred kon je lachen en betekenisvolle gesprekken voeren.

Zijn strijd voor de vrijheid van meningsuiting was soms verbeten. Zijn juridisch gelijk op dat terrein weerhield anderen er niet van die te beperken. Dat kon hem woest maken omdat het hem hinderde zijn boodschap uit te dragen. Zijn boodschap werd niet altijd serieus genomen door mensen die hem nauwelijks kenden en niet begrepen wat hem dreef.

Wat vrijwilligerswerk betreft heeft Fred postuum een lintje verdiend, al zou hij dat nooit aannemen. Wat hij deed zag hij als zijn burgerplicht. Als een man die de daad bij het woord voegde. Nu zijn leven voltooid is kijkt hij daar zelf met tevredenheid op terug. Wat hij moest en wilde doen heeft hij gedaan. Zijn directe nabestaanden wens ik sterkte met dit verlies en wens hen troost met de gedachte dat velen hem in dankbaarheid gedenken.