Welkom, u kunt hier Inloggen of Registreer

Edam-Volendam Opinie

U bent hier: HomeForum home → Onderwerpen → Maatschappij → Thread

   

SKOV: wordt het oorlog?

Totaal aantal reacties: 213

Geregistreerd 2014-02-03

PM

Een paar dagen geleden bekeek ik de website van de SKOV. Als je onderin bij ‘organisatie’ op het kopje bestuur klikt verschijnt er eerst een levensgroot portret van Margareth Runderkamp als uitvoerend bestuurder van de SKOV. Daaronder een portretloze opsomming van de overige bestuurders. Dat is natuurlijk geen toeval, al kan het onbewust zijn gebeurd. De opstelling in dit geval zendt een duidelijke boodschap uit: ‘ik ben de baas’, de rest wordt geacht volgers te zijn. Geheel in overeenstemming met een eerdere analyse die ik maakte; Runderkamp is een geharde en daarom problematische narcist. Narcisten zijn altijd bezig om hun omgeving naar eigen hand te zetten en omringen zich met loyale, maar naïeve volgers.

Als je in het rijtje onder ‘Organisatie’ op ‘Directie’ drukt verschijnt onderin dat onderwerp een overzicht van de bemanning van het stafbureau. Daar ontbreekt één naam. Een naam waarvan in twee rechtszaken door de rechter is vastgesteld dat die er gewoon bij hoort. De man die belast is met alles wat met ICT heeft te maken. Een man waarvan vriend en vijand heeft vastgesteld dat hij én uiterst bekwaam en toegewijd is. Hij is er, maar volgens de opsomming van het stafbureau op de website bestaat hij niet. Hij ligt niet goed bij Runderkamp. Na twee verloren rechtszaken heeft ze een nieuwe rechtszaak aangespannen om de man kwijt te raken. In de opsomming van het stafbureau is hij alvast verwijderd.

Dan begin je je dingen af te vragen. Bijvoorbeeld naar de rol van Gré Stavenuiter die in de opsomming van de medewerkers van het stafbureau als HR adviseur wordt benoemd. Adviseur Personeel, om het in gewoon Nederlands te zeggen. Om zich in die positie te kunnen handhaven heb je onder leiding van een narcistische dagelijks bestuurder maar één keuze. Pest die man weg. Zet hem aan een leeg bureau en geef hem geen opdrachten van belang. Pest hem weg, want twee verloren rechtszaken zijn voor een gekrenkte narcistische bestuurder een ondraaglijke last.

Je begint je ook af te vragen of de nieuw benoemde bestuurders zich bij de oriëntatie op hun functie de vraag hebben gesteld hoe het met die ICT’er zit. En als ze het hebben gedaan, wat hebben ze dan te horen gekregen. Dat de rechters het tot twee keer toe mis hadden en Runderkamp het goed zag? Bij het aantal per 1 oktober a.s. aan te treden bestuursleden treffen we ook de naam aan van Eric Tuijp, Honorair rechter plaatsvervanger rechtbank Alkmaar en Voorzitter Stichting Nazorg Nieuwjaarbrand Volendam. Heeft hij zich al afgevraagd wat de betekenis is van de twee door Runderkamp verloren rechtszaken en haar haast om nog voor dat het nieuwe bestuur aantreedt een nieuwe rechtszaak aan te spannen? 

Zal de derde aangespannen rechtszaak op de eerste bestuursvergadering na 1 oktober worden ingetrokken omdat de nieuwe bestuursleden zich niet in die aanpak kunnen vinden?  Dan wordt het oorlog, want de narcistische dagelijks bestuurster kan van nature geen verlies accepteren.

In het gekozen bestuursmodel (one tier) bekleedt Runderkamp de sterkste positie. Zij is én bestuurslid én als enige belast met het dagelijks beleid. De rest van het bestuur staat op afstand als toezichthoudend bestuur.
In het in Nederland gebruikelijke ‘two tier-model’ heeft de bestuurder die belast is met de dagelijkse uitvoering een nauwkeurig omschreven mandaat. Die bestuurder maakt geen deel uit van het statutair bestuur. Uit het bestuur wordt dan een dagelijks bestuur benoemd dat met de betaalde dagelijks bestuurder regelmatig overlegt om een goede afstemming te bereiken tussen wat de dagelijks bestuurder en het statutair bestuur juist acht.
De keuze voor een ‘one tier’ bestuur voor een onderwijsorganisatie is vreemd. Dit model is pas sinds 2013 wettelijk toegestaan omdat Angelsaksische bedrijven daar een voorkeur voor hebben. In Nederland is het nog steeds een vreemde eend in de bijt, maar het is in opmars omdat het de positie van de betaalde dagelijks bestuurder versterkt.

Wordt het oorlog? Ik weet het niet en vrees eerlijk gezegd het ergste. Runderkamp heeft haar stempel op de organisatie al lang gezet en mijn verwachting is dat nieuwe bestuurders niet zijn uitgezocht op hun kritische benadering van het door Runderkamp opgezette bestuursmodel. Vermoedelijk zal de interne en externe weerstand tegen haar wijze van optreden worden gedempt door een toezicht houdend bestuur dat haar het voordeel van de twijfel geeft. Als er een oorlog komt zal die over een jaar of twee uitbreken en zullen we kunnen smullen van rechtszaken waarin Runderkamp (met een deel van haar staf) en het toezicht houdend bestuur elkaar bevechten.

Als het bestuur van meet af aan de touwtjes in handen neemt en bijvoorbeeld Runderkamp dwingt om de aangespannen rechtszaak in te trekken, zal het wat sneller gaan. Maar ik onderschat haar niet. Ze zal het nieuwe bestuur overvoeren met fusieplannen om zo de aandacht af te leiden van de dagelijkse perikelen waarin ze de vrije hand zal willen houden.

Kortom: het toezichthoudend bestuur is gewaarschuwd.